Zestawienie obciążeń jest jednym z podstawowych etapów poprzedzających analizę konstrukcji. Ukształtowaną konstrukcję przedstawia się za pomocą schematów statycznych. Temat mechaniki budowli jest poruszony pod tym linkiem.
W przykładzie poniżej wykonano obliczenia dla budynku jednorodzinnego, o dachu dwuspadowym. W obliczeniach wykorzystałem europejskie normy, które zastąpiły polskie. Wprowadzono je w celu podniesienia bezpieczeństwa i dostosowania wymogów budynków do wymogów europejskich.

Dane budynku

  • Lokalizacja: Opole
  • Nachylenie połaci: α = 42o
  • Wysokość w kalenicy: z = 7,56 m
  • Szerokość budynku: 10,16 m
  • Liczba kondygnacji: 2

Obciążenie śniegiem

  • Lokalizacja: Opole Strefa II

Obciążenie charakterystyczne odniesione do rzutu dachu na powierzchnie poziomą wylicza się według wzoru:

S=μ

gdzie:

μ – Współczynnik kształtu dachu

Kąt spadku dachu 0 ≤ α ≤ 30 30 ≤ α ≤ 60 α ≥ 60
μ1 0.8 0.8(60-α)/30 0,0
μ1 0.8 + 0.8 α/30 1.6

Współczynnik kształtu dachu – dachy jednopołaciowe (PN – EN 1991-1-3 [Tablica 5.2.])

μ – Współczynnik kształtu dachu (rys.1)

Współczynnik kształtu dachu – dachy jednopołaciowe (rys.2)

Współczynnik kształtu dachu – dachy dwupołaciowe (rys.3)


μ
= 0.8\cdot \frac { 60-42 }{ 30 } =0,48

μ = 1,6 – sytuacja wyjątkowa która nie będzie rozpatrywana


{ C}_{ e} - współczynnik ekspozycji

- 0,8 - teren wystawiony na działanie wiatru – płaski obszar bez przeszkód, otwarty ze wszystkich stron, bez osłon lub z niewielkimi osłonami uformowanymi przez teren, wyższe budowle lub drzewa

- 1 ,0 – teren normalny – obszar, na którym ( powodu ukształtowania terenu) nie występuje znaczne przenoszenie śniegu przez wiatr na budowle

- 1,2 – teren osłonięty – obszar, na którym budowla jest znacznie niższa niż otaczający teren , albo otoczona wysokimi drzewami lub wyższymi budynkami

wybierając współczynnik ekspozycji należy rozważyć przyszłe zmiany otoczenia budowli